versus 
0-1 Tjardo, 0-2 e.d. 0-3 Levy, 0-4 Abel, 0-5 Jayson
Comeback Danny, come back De Meer!
Met Danny weer in de ploeg stond er uit in Amstelveen weer een ander Meer.
Nu hadden de jongens ook iets recht te zetten, want de thuiswedstrijd was de ploeg onwaardig geweest. Opgerold en ingepakt waren ze, alsof ze voor het eerst samen op het veld stonden. Maar een getergde beer telt voor twee, en de spelers begonnen scherp aan de wedstrijd. Sporting Martinus had weliswaar de eerste minuten een veldoverwicht, maar met Abel als horzel op links, en Jesse aan de rechterkant, kon Danny heersen over het midden. Het probleem zat ‘m in het vinden van de weg naar voren. Billy had bepaald niet zijn beste dag als linksbuiten, en ook rechts waren er weinig sterke impulsen richting de goal, al kwam Jayson een paar keer gevaarlijk voor de keeper.
Verrassing
ZOETE WRAAK
Halverwege de eerste helft was het dan toch Tjardo die met een opportunistische solo door het midden de Amstelveense verdediging verschalkte en de bal achter de sterke goalie werkte. Die voorsprong leek de thuisclub toch wat rauw op het dak te vallen. Was dit dezelfde tegenstander die ze met een walk-over hadden geklopt, twee weken eerder? Ja, en nee. Alle Meerders speelden geconcentreerd en zelfs zij die onder hun mogelijkheden presteerden, bleven goed positie spelen en hun taak vervullen. Toch waren de Meerse supporters verrast toen De Meer nog voor rust op 2-0 kwam, doordat een Martiniaan een schijnbaar ongevaarlijke voorzet van Billy in eigen doel tikte.
Dansje
De jongens gingen bijna dansend de kleedkamer in, maar coach Atilla’s gezicht stond op onweer. Hij had weinig goeds over voor het getoonde spel en maande de jongens om zich in de tweede helft te verbeteren. Een paar slordigheden en Sporting zou zomaar terug kunnen komen. Het team knoopte het zich in de oren en speelde de tweede 25 minuten sterker. Sporting Martinus werd nauwelijks meer gevaarlijk, en Jesse onderscheidde zich door rechtsachter geen duimbreed weg te geven.
CLE HIELD DE NUL
Slechts één keer kwam Amstelveen door, en toen strekte Cle zich naar de bal en plukte die gedecideerd uit de lucht. De goals vielen aan de andere kant: drie maar liefst. En zo revancheerde De Meer zich overtuigend en hield Cle voor het eerst de nul! Hulde.
Forza (niet) de Meer!
Als het draait, laat De Meer E1 zien over een heel gevarieerd arsenaal aan kwaliteiten te beschikken. De doorgewinterde Meerwatcher valt natuurlijk op dat er in Amstelveen wederom maar liefst vier verschillende doelpuntenmakers waren. Met drie punten in de pocket tegen een ploeg waarop de jongens zeven punten achter stonden, krabbelt De Meer weer wat terug. Tegelijkertijd is het team uit Oost volledig afhankelijk van de prestaties van anderen om nog een sprankje hoop te blijven koesteren op de bovenste plaats in deze competitie. Die hoop valt er ook uit te putten dat vooralsnog geen enkel team zich manifesteert als uitgemaakte kampioensploeg, na het demasqué van Sporting Martinus. Dus besluit beertje de fanslogan tijdelijk te wijzigen in: Forza ZRC/Herenmarkt! Forza Swift! Forza Ouderkerk! Als Chabab en Sporting (meer) punten gaan morsen, en De Meer blijft winnen, kan er nog van alles gebeuren. Make beertje a believer!
Atilla’s man of the match: Cle
