versus 
Martinus maatje te groot voor De Meer
1-3 Levy, 2-6 Billy
Op een zonovergoten zaterdagochtend in maart ging De Meer E1 hard onderuit tegen een tegenstander die duidelijk de wil etaleerde om als kampioen van deze poule te eindigen. Zoals wel vaker liet De Meer het weer helemaal liggen bij de start van de wedstrijd. Na vijf minuten kon de tegenstander zich al wentelen in een comfortabele 3-0 voorsprong. Waarom? Er zijn eenvoudig geen excuses voor. Natuurlijk, Danny was geveld door een ernstige knieblessure, maar de rest van de ploeg leek hechtingen tussen de oren nodig te hebben.
Droomvoetbal
De verdediging was duidelijk nog niet wakker en liet zich wezenloos wegtikken. De voorhoede toonde zich timide in plaats van gretig. Uiteindelijk, ruw wakker geschud door het drietal Sportingse treffers, kroop De Meer langzaam uit zijn schulp en werd Jayson voor het eerst een paar keer gevaarlijk voor de goal. Vanaf dat moment ging de wedstrijd meer gelijk op, al viel het op dat de bezoekende ploeg beheerst opbouwde en verdedigde. Toen Levy in de tiende minuut de eerste treffer voor De Meer aantekende gloorde er even weer hoop voor een come-back. Zou De Meer een stunt als Liverpool tegen AC Milan in de CL finale van 2005 kunnen uithalen? Vlak voor rust had Jayson de aansluitingstreffer op de slof, maar hij wachtte net te lang, waarop de sterke goalie van Martinus zijn inzet kon keren.
Voetballes
In de pauze stond Atilla met een katerig gevoel zijn team te woord. Dit was niet wat hij had bedoeld met het beste laten zien wat je in je hebt. Hoe kon het dat wat er op de training zo goed gaat, er nu niet uit kwam? Er was maar één devies voor helft twee: strijdlust en blijven geloven. Even leek het te kunnen, toen Billy meteen gevaarlijk voor het doel van Martinus opdook. Maar in de omschakeling ging het mis en liepen de Amstelveners weer uit naar een voorsprong van drie. Uiteindelijk moest Cle nog twee keer naar het net, voordat De Meer nog iets terug kon doen met een treffer van Billy, die zich zo revancheerde voor een aantal gemiste kansen. Voetballend zag het er af en toe niet slecht uit in de tweede helft, en De Meer bleef werken. Maar wie objectief keek, zag hoe onze kerels van Sporting een lesje kregen in effectief positiespel, fysieke dominantie en bovenal de wil om te winnen. De uitslag van 2-8 was misschien wat veel van het goede, toch was het klasseverschil onmiskenbaar. Maar wie weet, mogelijk levert deze les over twee weken een ander wedstrijdbeeld op, als De Meer op bezoek gaat bij de fiere koploper.
Atilla’s man of the mess: we zullen het nooit weten, want de coach gaf er de voorkeur aan om zich te laven aan warme koffie, tosti’s en de milde voorjaarszon, die snel de pijn verzachtte en het gemoed troostte. Leve de lente!
april 5, 2009 at 2:18 pm
Kleine correctie: coach Atilla besloot om de ‘man of the match-reward’ niet uit te reiken dit keer, omdat hij vond dat die r niet was….