logo-sv-de-meerversus ouderkerk

Beer toont klauw

1-0 Jayson, 2-0 Abel, 3-0 Billy, 4-1 Igor (ruststand), 5-1 e.d., 6-1 Jayson, 7-1 Igor, 8-1 Danny, 9-1 Billy

Wat zijn ze eigenlijk lief, de jongens van De Meer. De E1 van De Meer is niet echt het team dat zijn tegenstander bij de strot pakt en de keel dichtknijpt tot deze zich spartelend gewonnen geeft. ‘Strijd’ is niet het eerste antwoord dat er in de kleedkamer klinkt als coach Atilla vraagt wat er nodig is om een wedstrijd te winnen. Scoren, passen, coachen, de mentale focus van de jongens ligt duidelijk bij het edele spel. Zaterdag stond het na acht minuten 3-0 en leek de wedstrijd gespeeld.

Snelle voorsprong

SV Ouderkerk was een tegenstander die met zichzelf overhoop leek te liggen. De gasten waren niet bij machte om een vuist te maken tegen een goed geconcentreerde thuisploeg. Meteen na de aftrap nam De Meer het heft in handen. Jayson scoorde bliksemsnel. De Meer had een sterk overwicht en was ook gevaarlijk bij de uitbraak, zoals Billy aantoonde door met een beheerste schuiver de zwak uitgekomen keeper te verslaan. Even deed Ouderkerk iets terug, door te profiteren van onrust in de verdediging, maar op slag van rust bracht Igor de stand weer op drie doelpunten in het voordeel van De Meer.

Sportieve wreedheid

Het was een bijzonder sportieve pot en de scheids had het drukker met doelpunten bijhouden dan met fluiten voor overtredingen. En wat zou je ook als je met 4-1 de rust in gaat? Consolideren en uitspelen? Je overgeven aan gallery play? Nee, het team kreeg de aansporing om enig mededogen met de tegenstander opzij te zetten en te gaan voor de monsterscore. Hieraan gaven de jongens gehoor door meteen na de aftrap vol aan de bak te gaan en in 6 minuten tijd vier keer te scoren. Opvallend genoeg knokte de bezoekende ploeg hierna voor wat ze waard was, en lukte het Ouderkerk lange tijd om erger te voorkomen. De dorpsbewoners werden zelfs een keer aardig gevaarlijk, en hadden de pech dat Cle weer soeverein stond te keepen.

Zegekreet

Tot op het laatste moment zat de tien erin. Abel knalde de bal in de laatste aanval nog eens keihard tegen de keeper op, en toen was het mooi geweest. Niet eerder won De Meer E1 met zo’n ruime marge, en het mooie is dat er maar liefst vijf verschillende spelers hebben gescoord. En dan hebben Levy, Jesse en Tjardo hun scorend vermogen nog niet eens geëtaleerd! Jammer genoeg waren de douches bij De Meer op deze stralende zaterdag berekoud, anders was deze mooie overwinning waarschijnlijk vrolijk gevierd met luidkeels gehuil en gebrul, in plaats van met gemauw en gepiep. Grrrrrr…

Atilla’s man van de monsterzege: Abel